Nga: Prof. Dr. Enver Bytyçi
Në këto kushte, Kosova duhet të riorientohet. Duhet të ridimensionojë politikën e saj të jashtme, të ruajë aleatët e sotëm, duke ndërtuar politika të veçanta për bashkëpunim me partitë nacionaliste.
Kryeministrja e Italisë, Giorgia Meloni, njoftoi se Italia do të marrë pjesë në Bordin e Paqes të themeluar nga presidenti amerikan, Donald Trump, por si vend vëzhgues. Madje, u bëri thirrje vendeve të tjera të Bashkimit Europian që edhe ato të mos e refuzojnë këtë Bord. Kosova është tashmë bashkëthemeluese e Bordit të Paqes dhe, për këtë arsye, duket se disa media ose edhe liderë europianë janë ftohur në marrëdhëniet me presidenten e Republikës, Vjosa Osmani. Ndërsa Shqipëria, megjithëse thotë se është afruar në portat e BE-së, ka shpërfillur vendimin e Ursula von der Leyen për ta bojkotuar këtë bord. Kuvendi i Shqipërisë ka miratuar një rezolutë në mbështetje të iniciativës së Donald Trump.
Von der Leyen thotë se Bordi i Paqes synon të delegjitimojë Organizatën e Kombeve të Bashkuara, ndaj dhe refuzon pjesëmarrjen. Në fakt, ajo bën pjesë në klubin e politikanëve dhe lidershipit globalist, ndërkohë që me Bordin e Paqes dhe të gjitha iniciativat e tjera të politikës amerikane promovohet nacionalizmi, respektimi i shteteve dhe identiteteve kombëtare. Pra, kundërshtimi i formulës së Donald Trump bazohet në orientimin e gabuar ideologjik të presidentes së Komisionit Europian, si dhe të disa liderëve të kontinentit tonë. Konferenca e Sigurisë e Mynihut, para disa ditësh, shfaqi – ashtu si edhe vitin e kaluar – diferencat e mëdha midis shumicës së europianëve dhe lidershipit amerikan sa i përket kursit nacionalist të shteteve në politikat e jashtme e të brendshme të tyre.
Për arsye se kursi i politikave të Trump përfaqëson dhe mbështet nacionalizmin, identitetin kombëtar, respektimin e kufijve dhe të sovranitetit, është absolutisht zgjedhje e zgjuar për Kosovën që ajo ta mbështesë Bordin e Paqes të propozuar nga presidenti amerikan dhe të themeluar në Davos para pak javësh. Pa më të voglin dyshim, edhe Shqipëria duhet ta mbështesë këtë kurs të politikave zhvillimore, i cili vendos të parat interesat e atdheut, shtetit dhe kombit. Por në Shqipëri ka një problem shumë të madh. Deri më sot, ajo ishte eksperimenti i Sorosit për degradimin e shoqërisë, shpopullimin dhe integrimin pa kushte në qeverinë globale të parashikuar prej majtistëve perversë. Për hir të mbajtjes së pushtetit, ky kurs ndryshoi brenda natës dhe kryeministri i Shqipërisë, për një foto me Donald Trump, është i gatshëm për gjithçka në favor të ideve të tij. Pra, është ideja e pushtetit që e ndryshoi qëndrimin e kreut të ekzekutivit shqiptar. Ndryshe, nuk do të ishte përkrahës i Bordit të Paqes.
Megjithatë, kjo kohë e të qenit as me Amerikën, as me Europën, është e rrezikshme. Nuk duron pelivanllëqe; përkundrazi, kërkon orientimin e saktë dhe të mençur të politikave tona kombëtare në shtetet ku qeverisin dhe jetojnë shqiptarët në Ballkan. Shihni se çfarë ndodh: Fronti Kombëtar i Francës rrezikon ta nxjerrë jashtë loje partinë e Emmanuel Macron dhe të fitojë zgjedhjet presidenciale në vitin 2027. Marine Le Pen u dërgua në gjyq, por shumëkush beson se ky gjyq ishte thjesht politikë për mbrojtjen e pushtetit të tij nga ana e Macron. Në Austri, e djathta e ashtuquajtur “ekstreme”, në zhargonin e përditshëm, është faktor i padiskutueshëm për vendin. Në Gjermani, liderja e AfD-së, Alice Weidel, ishte për vizitë në Itali dhe u prit në mënyrë të pazakontë nga kryeministrja Meloni. Të dyja këto gra të fuqishme, së bashku me Marine Le Pen, duket se do ta drejtojnë Europën e ardhshme. Kjo edhe për shkak se liderët aktualë janë shumë të dobët./Bota Sot