Nga: Nijazi Halili
Dr.Ibrahim Rugova nuk ishte thjesht një lider politik, ai ishte simbol i një vizioni të qartë për Kosovën. Përmes politikës së tij të rezistencës paqësore, Rugova arriti të krijojë një projekt shtetëror dhe një identitet politik që i dha formë aspiratave të një kombi.
Por pas largimit të tij, Lidhja Demokratike e Kosovës është përballur me një sfidë të madhe: si të vazhdosh të ekzistosh duke ruajtur trashëgiminë e një ikone pa e shndërruar atë në pengesë për zhvillim.
Në vend që ta përdorë figurën e Rugovës si burim frymëzimi për ide dhe politika të reja, partia shpesh është mbështetur vetëm në emrin e tij. Kjo e ka shndërruar LDK-në në një parti që jeton nga e kaluara, duke humbur gradualisht subjektivitetin politik dhe aftësinë për të vendosur vetë agjendën.
LDK-ja, dikur aktor kryesor i politikës kosovare, duket më shumë si hije e liderit të saj historik, sesa si forcë aktive që udhëheq zhvillimet e kohës.
Ky fenomen nuk është thjesht nostalgji. Ai tregon nevojën e partive për t’u adaptuar pas largimit të liderëve karizmatikë. Trashëgimia e Rugovës duhet të jetë bazë për zhvillim, jo alibi për stagnim. Pa një vizion të ri dhe ide që flasin për kohën e sotme, çdo thirrje në emrin e Rugovës mbetet vetëm retorikë. Dhe në politikë, retorika e vetme nuk mjafton për të udhëhequr.
Sot, sfida e LDK-së është e qartë,të shndërrojë hijen e Rugovës në dritë që prodhon politika dhe vizion për të ardhmen. Vetëm kështu mund të mbetet relevante dhe të rifitojë subjektivitetin politik që dikur e bëri pionier të skenës kosovare./Bota Sot